ബന്ധങ്ങൾ (നോവൽ - 56)

Metrom Australia Feb. 14, 2022

അമ്പിളിയെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ടിട്ടു  തിരികെ  വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന  വഴി  ഉമ്മച്ചൻ  നാരായണൻ  ആചാരിയുടെ  വീട്ടിൽ കയറി.   പറ്റിപ്പോയ അബദ്ധം  വീണ്ടും ആവർത്തിക്കില്ലെന്നുള്ള ഏറ്റുപറച്ചിലോടെയായിരുന്നു ആചാരി  ഉമ്മച്ചാനെ വീട്ടിലേക്ക് വരവേറ്റത്.

 

സാർ... ഇതിയാൻ  പറയുന്നതൊന്നും  ചവികൊള്ളേണ്ട  കേട്ടോ... കമലക്ഷി  ഭർത്താവിനെ  പിന്തുണയ്ക്കാതെ  നാരായണൻ  ആചാരിയുടെ  സ്വഭാവത്തെ  വർണ്ണിച്ചു കാട്ടുവാൻ  ആണ് ശ്രമിച്ചത്..


ഇതിയാന്റെ ഈ  നശിച്ച  കുടികൊണ്ട്  എത്രയെത്ര  പണികളാണ്   നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്ന്   സാറിന്  അറിയാമോ?.. ഇന്നലെ മുതൽ  സാറിന്റെ വീട്ടിലെ മരപ്പണി കൂടി നഷ്ടപ്പട്ടാൽ എന്തു  ചെയ്യണമെന്നുള്ള  ആധിയിലാണ് ഞാൻ..

 

കമലക്ഷിയുടെ  ആ പരിഭവം കേട്ടപ്പോൾ ഉമ്മച്ചൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. 

 

ആ പേടി വേണ്ട കേട്ടോ?.   പണി  ഏല്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് വാക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവ്  എന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ  ഇല്ല.. അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഉമ്മച്ചൻ നാരായണൻ  ആചാരിയുടെ  നേരെ നോക്കി.


സാറെ  എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ദുശീലം  ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യർ ഉണ്ടോ ഈ  ലോകത്ത്?.

ആ ചോദ്യം  ഉമ്മച്ചന്റെ  മനസ്സിൽ ഉടുമ്പിനെ പോലെ അള്ളി പിടിച്ചു കിടക്കുകയും,  സ്വന്തമായി പുനരവലോകണം നടത്തുവാൻ  പ്രേരകമായി  തീരുകയും ചെയ്തു.

തനിക്കും ഉണ്ടല്ലോ കുറെയേറെ ദുശീലങ്ങൾ..... ഉമ്മച്ചൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ  ധൃതി  ഭാവിച്ചു  എഴുനേറ്റു..


രണ്ട് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ   നാട്ടിലേക്ക് പോകണം ... അപ്പോൾ താനും  കൂടെ  വന്നേ പറ്റുകയുള്ളു. തറ  നിരപ്പായ  വീടിന്റെ ബാക്കി പണി  പൂർത്തിയാകണമെങ്കിൽ  ഇനി തടി  പണി  തുടങ്ങിയാലേ പറ്റുകയുള്ളു.


കമലക്ഷിക്ക്  അത് കേട്ടപ്പോൾ സമാധാനം  ആയി... ആദ്യമായിട്ടാണ് ഭർത്താവിനെ തുടർച്ചയായിട്ടൊരാൾ പണിക്ക് വിളിക്കുന്നത്. ഉമ്മച്ചൻ  വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ  മറിയാമ്മച്ചി നാട്ടിൽ നിന്നും ഫോണിലൂടെ പകർന്നു കിട്ടിയ വിശേഷങ്ങൾ  പങ്കു വെച്ചു...

 

ഈയിടെ   നമ്മൾ  വാങ്ങിയ  അംബാസിഡർ  കാർ പണിക്ക് കേറ്റണമെന്ന് മത്തച്ചൻ  അപ്പച്ചനോട്‌  പറഞ്ഞിട്ടിരിക്കുകയാണത്ര.  നല്ല  പണി  വരുമെന്നാണ്  വർക്ഷോപ്പിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. 

 

കേട്ടപ്പോൾ ഉമ്മച്ചനും  അരിശം  തോന്നി.. ബേബിച്ചായൻ  ആ വണ്ടി വാങ്ങിപ്പിച്ച  വകയിൽ  നല്ല  കമ്മീഷൻ  അടിച്ചു മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവും.  ഇത്രയും  പണിയുള്ള വണ്ടി തലയിൽ  കെട്ടിവെച്ചപ്പോൾ ബേബിച്ചായന്  ഉറക്കം  കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും.

 

മറിയാമ്മച്ചി മറുപടിയൊന്നും  പറയാതെ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു...

 


ഏതായാലും  രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്  വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ബാക്കി വിശേഷങ്ങൾ അറിയാം .. ഉമ്മച്ചൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്  വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി.

 

തുടരും


രഞ്ജിത്ത് മാത്യു 

കവർ ചിത്രം: ബിനോയ് തോമസ് 

അത്ഭുത ലോകവും ചില തത്വചിന്തകളും

Jan. 19, 2022

"അതേ... നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരൻ ചന്ദ്രസേനൻ ഇപ്പോൾ വിളിക്കാറില്ലേ?"
പരിഹാസത്തിന്‍റെ  മേമ്പൊടി കലർത്തി  പാതി ഗൗരവത്തിലുള്ള ഭാര്യയുടെ ചോദ്യം കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ രമണൻ സ്വീകരണ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.

ഉത്തരം മുട്ടിക്കുന്ന ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയൊന്നും നൽകാതെ അയാളൊരു  ബധിരനെപോലെ ഇരുപ്പ്  തുടർന്നപ്പോൾ, ഉഗ്രരൂപിണിയായി  സർവ്വശക്‌തിയും സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചുകൊണ്ട് മീനുവൊന്ന്  ഉറഞ്ഞു തുള്ളി.

"ആപ്പോഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞതാ അവനവന്  ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന പണിക്കേ  പോകാവുള്ളൂവെന്ന്. അപ്പോൾ അനുസരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ വന്നു ഭവിക്കുമായിരുന്നുവോ.....
ആര് കേൾക്കാൻ ... ആരോട് പറയാൻ......."

ഓട്ടപാത്രത്തിൽ നിന്നും ഇറ്റിറ്റു  വീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളി പോലെ മീനുവിന്റെ കലപില ശബ്ദവും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി  അയാളുടെ കർണ്ണങ്ങളെ  മലീനസപ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. രമണന്‍റെ കൈയിൽ ഇരിക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫോൺ തുരുതുരെ ബെൽ അടിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മീനു സന്തോഷം ഭാവിച്ചു.

''ചന്ദ്രസേനൻ ആവും അല്ലേ?."

ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.. ആ സമസ്യ അവൾ  തന്നെ പൂരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ചന്ദ്രസേനൻ ആണെങ്കിൽ ആർക്കെങ്കിലും അക്കൗണ്ടിൽ  നിന്നും പോയ തുക തിരികെ കിട്ടിയോ എന്നൊന്ന് ചോദിച്ചു നോക്കിക്കേ.... "

"ഇത്  അയാൾ ഒന്നും അല്ലടീ...'' അതുവരെയുള്ള മൗനം വെടിഞ്ഞു കൊണ്ട് രമണൻ  മറുപടി പറഞ്ഞു. മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ രമണി വടക്ക് വശത്തുള്ള ജനാലയ്ക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ  മനസ്സുകൊണ്ടയാൾ  സന്തോഷിച്ചു. ബിന്ദുവിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക്  പോയി കഴിഞ്ഞാൽ കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു മാത്രമേ ഭാര്യ വരികയുള്ളുവെന്ന് അയാൾക്ക് നല്ലതു പോലെ അറിയാം. 

അയാളുടെ മനസ്സിലെ ചിന്തകൾക്ക്  കനം  വെച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
മീനുവിന്‍റെ  ആ ചോദ്യം അയാളുടെ ചിന്തകളെ  ആഴ്ചവട്ടങ്ങൾക്ക് പുറകിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകുവാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു.

വെള്ളത്തിൽ നിന്നും കരയിൽ പിടിച്ചിട്ടൊരു മീൻ കണക്കേ  ആ ദുഷിച്ച ഓർമ്മകൾ  അയാളുടെ മനസ്സിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.  കുറെ ഡോളറുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട വേദനയെക്കാൾ അയാളെ വേദനിപ്പിച്ചത് അമൂല്യമായി കരുതിയിരുന്ന  സൗഹൃദവലയത്തിലെ ചില കണ്ണികൾ  അറ്റു പോയപ്പോഴാണ്.

വഞ്ചനയുടെ  ആ ചങ്ങാടത്തിലേക്ക് അയാളെ വിശ്വസിച്ചു കൂട്ടായി കയറിയവരും, നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ നിരത്തി മൗനം അവലംബിച്ചു തേങ്ങുന്നവരുമെല്ലാം അയാളെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുയും, നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രംഗം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊഴിഞ്ഞുപോയ ആ ദിനങ്ങളിലേക്ക് മനസ്സിനെ ഒഴുക്കിയിറക്കി.

ചന്ദ്രസേനൻ ആ വിഷയം  അവതരിപ്പിക്കുവാൻ  വിളിച്ചപ്പോൾ അയാൾ  നോർലുങ്ക കടൽപാലത്തിന്‍റെ ഒരു വശത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

ദിക്കറിയാതെ എങ്ങുനിന്നോ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ കടൽകൊക്കുകൾ അതിന്‍റെ ചിറകുകൾ വിടർത്തി പ്രത്യേക താളത്തിൽ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ തെന്നി പറന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.   മീനിനെയും, ഞണ്ടുകളേയും, കണവയെയും  ഒക്കെ പിടിക്കുവാൻ വന്നവർ പാലത്തിന്‍റെ  വ്യത്യസ്തങ്ങളായ കോണുകളിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചൂണ്ടയും, ഞണ്ടു വലകളും ഒക്കെ മാറി മാറി പരീക്ഷിക്കുന്നത് വളരെ ജിജ്ഞാസയോടെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് ഒരു കൗതുക തന്നെയായിരുന്നു.

"അന്ന് പണം സമ്പാദിക്കുവാനുള്ള  കുറുക്കുവഴിയായിരുന്നു ചന്ദ്രസേനൻ അയാളോട് പങ്കുവെച്ചത്."

മനോഹരമായ  ഈ ലോകത്ത് മുൻപ് പലപ്പോഴായി  പറ്റിക്കപെട്ടവരുടെ കഥകൾ  അയാളുടെ മനസ്സിലൂടെ  ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ  പോലെ തെന്നി നീങ്ങി. 

അയാളുടെ  ഓർമ്മയിൽ അവരുടെയൊക്കെ  മുഖത്ത്   വിഷാദം  മാത്രമേ നിഴലിച്ചിരുന്നുള്ളുവെങ്കിലും ദ്രവ്യാഗ്രഹമെന്ന ദുർഭൂതം ആ നൈമിഷിക  ചിന്തകളെ   കാറ്റിൽ പരത്തുകയും, മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിന് പച്ച കൊടി വീശുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും  രമണന്റെ  മനസ്സ് സന്ദേഹത്താൽ  ചാഞ്ചാടി കൊണ്ടിരുന്നു.

 
"നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?.. " സംശയം മാറാതെ  ചന്ദ്രസേനൻ  അയാളോട്  ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. ഇതൊന്നും  ശരിയാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ചിത്തത്തിന്റെ ആ ചാഞ്ചാട്ടം അങ്ങനെയൊരു ഉത്തരം  സമ്മാനിക്കുകയാണ്  ചെയ്തത്. അല്പം നിരാശയോടെയും, ലേശം പ്രതീക്ഷയോടെയും ചന്ദ്രസേനൻ അയാളോട് സംസാരം തുടർന്നു .

 
"നിനക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യുവാൻ ഇല്ല".  രാവിലെ വെറും രണ്ടു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ചെയ്തു തീർക്കാവുന്ന പരിപാടിയാണ് അത്.  ഈ ഗെയിം കളിക്കുന്നരൊക്കെ  ഒക്കെ നല്ല നിലയിൽ തന്നെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ്, നിനക്കും അതിനു കഴിയും..

ഒരിക്കലും മുങ്ങാത്ത കപ്പലെന്ന് കരുതി  ഗെയിം കളിക്കുവാനായി ചന്ദ്രസേനന്റെ ശ്രേണിയിൽ കയറികൂടിയവരിൽ  മാധ്യമരംഗത്ത് നിന്നും, അല്ലാതെയും  മറ്റു പല  മേഖലകളിൽ നിന്നും ഉള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യവുമൊക്കെ  രമണന് പുതിയൊരു ഊർജം സമ്മാനിച്ചു.

ഒരേ നാട്ടുകാർ എന്നതിലുപരി ചന്ദ്രസേനനും  രമണനും പണ്ട് മുതലേ കൂട്ടുകാർ ആയിരുന്നു.  കൂട്ടുകാരന്റെ ആ പ്രേരകശക്തിയ്ക്ക് മുൻപിൽ രമണന്  അടി തെറ്റുക തന്നെ ചെയ്തു. ഗെയിമിന്‍റെ നിയമാവലിയെ പറ്റി ചന്ദ്രസേനൻ ചെറിയ രീതിയിൽ വിവരണം നടത്തുവാൻ മടിച്ചതുമില്ല.

 ആപ്പിന്‍റെ  പേര് ...... "Wonder world"   .. വെറും ഒരു ഗെയിം പോലെ കളിച്ചു നിനക്ക് പണം നേടാം..  പ്രതീക്ഷകൾ  സമ്മാനിക്കുന്ന അത്ഭുത  ലോകമെന്ന്  വിളിച്ചാലും തെറ്റൊന്നും ഇല്ല.. ചന്ദ്രസേനൻ  വാചാലനായിട്ടു സംസാരം തുടർന്നു .

ആദ്യം ആ ആപ്പ്  മൊബൈലിലേക്ക്  ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യണം. പിന്നെ ദിവസവും ആ ടാസ്ക് ചെയ്യണം. ഒരു ദിവസം  ഇരുപത് ഉത്പന്നങ്ങളെപ്പറ്റി വിശകലനം നടത്തണം. വരുമാനം കൂടുന്നത് അനുസരിച്ച് കമ്മീഷൻ തുകയിലും വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാകും. വെറും രണ്ടു മിനിട്ടിന്  കിട്ടുന്ന  പ്രതിഫലമോ  മോഹിപ്പിക്കുന്നതും.  ചന്ദ്രസേനൻ  നിരത്തിയ ആ കണക്കുകൾ പ്രതീക്ഷയുടെ മനക്കോട്ടകൾ  കെട്ടി പൊക്കുവാൻ ഉതകുന്നതുമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ ശ്രേണിയിൽ ചേർക്കുന്ന ഓരോ അംഗത്തിന്‍റെ വരുമാനത്തിൽ നിന്നും നിശ്ചിത തുക അധികവരുമാനം പോലെ നമ്മുടെ അക്കൗണ്ടിൽ കൂട്ടി കിട്ടുകയും ചെയ്യും.

 കൈ നനയാതെ മീനിനെ പിടിക്കുവാൻ ചന്ദ്രസേനൻ  പണ്ടേ മിടുക്കനാണെന്ന്  അറിയാവുന്ന രമണൻ ആ കുരുക്കിലേക്ക്  നുഴഞ്ഞു കയറുകയും, പുതിയ ഇരകളെ  തേടി ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു.

അത്ഭുത ലോകത്തെ  ആ ആപ്പിൽ കയറിയ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഉടനെ തന്നെ സൗമ്യ ചാറ്റ്  ചെയ്യുവാൻ വന്നു.

" ഹായ് ... ഞാൻ സൗമ്യ..."

കമ്പനിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടർ ആണ്. കമ്പനിയെ കുറിച്ച് ചെറിയൊരു വിവരണവും ചാറ്റിലൂടെ നടത്തുവാൻ അവർ മടിച്ചില്ല .

അത്ഭുത ലോകം  വരുമാനത്തിന്‍റെ നല്ലൊരു പങ്കും അതിന്‍റെ കസ്റ്റമേഴ്സിനാണ് നൽകുന്നത്. ഏറ്റവും  കൂടുതൽ ആളുകളെ ചേർക്കുകയും, അവരെ കൊണ്ട് നിശ്ചിത തുക നിക്ഷേപം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് കമ്പനിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടിവ് തലത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുവാനും, ലാഭ വിഹിതത്തിന്‍റെ നിശ്ചിത ശതമാനം നൽകുകയും ചെയ്യും.

അതിന്  ശേഷമായിരുന്നു സൗമ്യ ആ ചോദ്യം അയാളോട് ചോദിച്ചത്..
 
"എത്ര  തുക ഇപ്പോൾ നിക്ഷേപിക്കുവാൻ കഴിയും". 

 ആയിരം മുതൽ  പതിനായിരം ഡോളറുകൾ വരെ  നിക്ഷേപിക്കുന്നവർക്ക് പ്രത്യേക ഓഫറുകൾ കമ്പനി നൽകുന്നുമുണ്ട്. സൗമ്യ ചാറ്റിങ്ങിലൂടെ പുതിയ ആളുകളെ ആകർഷിക്കുവാനുള്ള  പൊടികൈകൾ പ്രയോഗിക്കുകയാണോയെന്ന്  രമണന് തോന്നാതിരുന്നില്ല.

നൂറു ഡോളർ നിക്ഷേപിച്ചാൽ കമ്മീഷൻ മൂന്ന് ശതമാനമായി ഉയരും , ആയിരം മുതൽ  പതിനായിരം ഡോളറുകൾ നിക്ഷേപിച്ചാൽ കമ്മീഷൻ പതിനഞ്ചു  ശതമാനമായി ഉയരും.  ആ പണം ഒരു മാസം അക്കൗണ്ടിൽ കിടന്നാൽ ഇരട്ടിയായി തിരികെ കിട്ടും. നിക്ഷേപിക്കുവാൻ പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ കുറെയേറെ പേരെ  ഈ പദ്ധതിയിൽ ചേർക്കുകയാണെങ്കിൽ  അവരുടെ വരുമാനം കൊണ്ട് നമ്മുടെ വരുമാനം വർധിക്കും.

നിക്ഷേപിക്കുവാൻ കയ്യിൽ ഡോളർ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ പുതിയ കുറെയേറെ ആളുകളെ തൊട്ടു താഴെ ചേർക്കുവാനുള്ള തന്ത്രപ്പാടിൽ ആയിരുന്നു രമണണപ്പോൾ.

പുതിയ ആളുകളെ ചേർക്കണം .. എങ്കിൽ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം കിട്ടുകയുള്ളൂ..  മൊബൈൽ ഫോണിൽ നിന്നും കൂട്ടുകാരുടെ നമ്പറുകൾ  പലതും എടുത്തിട്ട് അവരിൽ  ചേരുമെന്ന് തോന്നിയവരുടെ ചെറിയൊരു ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് അവരെ വിളിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ചിലർ അതിൽ താല്പര്യപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ആദ്യമേ തന്നെ പറഞ്ഞു. അവരുടെ മനസ്സിൽ പണ്ടെപ്പോഴൊക്കേയോ  പറ്റിക്കപെട്ടതിന്റെ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാതെ കിടപ്പുണ്ടാവുമെന്നു അയാൾ ഊഹിച്ചു.   മറ്റു ചിലർ  മണി ചെയിൻ പദ്ധതിപോലെയാണിതെന്ന്  പറഞ്ഞിട്ട്  ഫോൺ കാൾ  കട്ട് ചെയ്യാതെ തന്നെ മറ്റു വിഷയങ്ങളിലേക്ക് തെന്നി മാറി .

മാത്തുണ്ണിയും , സാറാമ്മയും  , ചാണ്ടിച്ചനുമൊക്കെ ഈ പദ്ധതിയെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ പദ്ധതിയിൽ ചേരുന്നതിന് സമ്മതം അറിയിച്ചത്  അയാളിൽ ആഹ്ലാദപൂര്‍ണ്ണമായ നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു.  .  ആപ്പിൽ  കയറി അവർക്ക് ക്ഷണപത്രം അയച്ചിട്ട്  ചെറിയൊരു മൂളിപ്പാട്ട് പാടുവാനും മറന്നില്ല.

ചൂണ്ടയിൽ മീൻ കുരുങ്ങുതുപോലെ  മാത്തുണ്ണിയും , സാറാമ്മയും  , ചാണ്ടിച്ചനും, അക്ബറും,   ആ ആപ്പിൽ  കുടുങ്ങുകയും, അവർ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കുവാനായി  തൊട്ടു താഴെ കുറെയേറെ ആളുകളെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു വീഴ്ത്തുവാനുള്ള തന്ത്രപ്പാടിൽ വിജയം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഓരോ പ്രഭാതങ്ങളും   നേട്ടങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണെന്ന്  തോന്നിപോകത്തക്ക വിധത്തിൽ ഉള്ള വരുമാനമായിരുന്നു അത്ഭുതലോകത്തെ ആപ്പിൽ  കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. 

വിശ്വാസം വന്നപ്പോൾ രമണനും  കുറെയേറെ ഡോളറുകൾ ഗെയിമിൽ   നിക്ഷേപിക്കുവാൻ മടിച്ചില്ല. 

അസുഖബാധിതനായി ആശുപത്രിയിൽ കയറിയപ്പോഴാണ് നേഴ്സ് ദിവ്യ ആ കുരുക്കിൽ പെട്ടതെന്ന്  വേണമെങ്കിൽ പറയാം.

" ആശുപത്രി കിടക്കയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട്  .  മാത്തുണ്ണിയോടും , സാറാമ്മയോടും  ഗെയിമിന്‍റെ   പുരോഗതിയെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന വേളയിൽ നേഴ്സ് ദിവ്യ അതിൽ ചേരുവാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിക്കുകയും , അവരെ അതിൽ ചേർക്കുകയും ചെയ്തതും."

വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനായി  മാത്തുണ്ണിയും , സാറാമ്മയും അക്ഷീണം പരിശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പലരേയും പുതിയതായി ചേർക്കുന്നതിന് അവർ തന്നെ മുൻകൈ എടുക്കുകയും ,  നല്ല കസ്റ്റമേഴ്സിനെ കൊണ്ട് പദ്ധതിയിൽ ഡോളറുകൾ നിക്ഷേപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

സാറാമ്മയ്ക്ക് കമ്പനിയിൽ നിന്നും മാനേജർ പോസ്റ്റിലേക്കുള്ള ഓഫർ വരികയും, പുതിയൊരു ഓഫീസിൽ എടുത്തു കൊടുക്കാമെന്ന് ചാറ്റിലൂടെ സൗമ്യ പറയുകയും ചെയ്യുന്നിടം വരെയെത്തി കാര്യങ്ങൾ.

കൊള്ളപലിശയ്ക്ക് കടം കൊടുത്താൽ പോലും ഇത്രയും  തുക ആർക്കും കിട്ടുകയില്ല... ചർച്ചകൾ തകൃതിയായി തുടരുകയും,   ലാഭത്തിന്‍റെ കണക്കുകൾ നിരത്തി ആളുകളെ ചേർക്കുവാൻ എല്ലാവരും മത്സരിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു.

നിക്ഷേപിക്കുമ്പോൾ ഉടനെ തന്നെ പണം കമ്പനിയുടെ  അക്കൗണ്ടിൽ ലഭിക്കുകയും, തിരികെ പിൻവലിക്കുമ്പോൾ   അക്കൗണ്ടിൽ വരുവാൻ  താമസം നേരിടുകയും ചെയ്യുന്നത് വാട്സപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരാൾ സംശയം പോലെ പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ,  പല വിധ ഒഴിവുകൾ നിരത്തി  അഡ്മിന്‍റെ  ആളുകൾ  പുതിയ കഥകൾ മെനയുവാൻ തുടങ്ങി. സുഗതമായി മുൻപോട്ടു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന വണ്ടിയിൽ പെട്ടെന്ന് പെട്രോൾ തീർന്നുപോയാലുള്ള  അവസ്ഥപോലെയായിരുന്നു  പിന്നീടുള്ള നാടകീയ രംഗങ്ങൾ.

ശാന്തമായി ഉറങ്ങിയ  ആളുകളെല്ലാം പിറ്റേന്ന് പരിഭാന്തിയുടെ വക്കിൽ എത്തിചേർന്നിരുന്നു. . അഡ്മിൻ പാനലിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന  എല്ലാവരും വാട്സപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.

പണം നിക്ഷേപിച്ചവർ ഇളഭ്യരായി തീർന്നിരിക്കുന്നു.  “വണ്ടർ വേൾഡ്” എന്ന  ആ ആപ്പിൽ  നിന്നും കുറെയെങ്കിലും പൈസാ തിരികെ പിൻവലിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞവർ ഈ  ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യവാന്മാർ തന്നെയാണെന്ന് ഗ്രൂപ്പിൽ എല്ലാവരും കരുതുന്നിടം  വരെയെത്തി കാര്യങ്ങൾ.

രമണൻ  മാത്തുണ്ണിയും, സാറാമ്മയുമായുള്ള സൗഹൃദമിന്നും തുടരുന്നു.     ആ  ദിവസം കഴിഞ്ഞതിന്  ശേഷം  ചാണ്ടിച്ചനും, അക്ബറും നേർക്ക് നേർ  കൂട്ടി മുട്ടിയാൽ പോലും മിണ്ടുകയുമില്ല, പുതിയതരം  തട്ടിപ്പുമായി വരുന്നവനെ കാണുന്നത്പോലെ  മുഖം  വക്രിച്ചു കാണിക്കുവാനും തുടങ്ങി.

വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയിൽ   പോകുവാൻ  തല്പരനായിരുന്നു രമണന് ഇപ്പോൾ  ആ  ആശുപത്രിയിൽ  പോകുവാൻ  മടിയാണ്. നേഴ്സ് ദിവ്യയുടെ  അരികിലെങ്ങാനും കുത്തിവയ്പ് എടുക്കുവാൻ ചെന്നു പെട്ടാലുള്ള അവസ്ഥ അത്രയേറെ  അയാളെ  പേടിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ചന്ദ്രസേനൻ  ഇപ്പോൾ രമണനെ  വിളിക്കാറുകൂടിയില്ല.  ഹിമാലയത്തിൽ തപസ്സ് ഇരിക്കുന്ന മുനികുമാരനെ കൂട്ട് മൗനം  മുഖമുദ്രയാക്കി ജീവിതം  തുടരുന്നു.

അയാൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള  മനുഷ്യരെല്ലാം  ഇന്നും  ഒരു അത്ഭുത ലോകത്ത് തന്നെയാണ് ജീവിക്കുന്നത് .കാപട്യമില്ലാത്ത  ലോകം സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ട് വീണ്ടും ചതികുഴികളിലേക്ക് ഓരോരുത്തരും ഇറങ്ങിചെല്ലുന്നു. 

ഇവിടെ  ഇങ്ങനെ  സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ    പിന്നെ  യൂബർ ഓടിക്കുവാൻ  ആര്  പോകും. 

അടുത്ത ആഴ്ച കുറെയേറെ ഡോളർ ബാങ്കിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ വീട്ടു കാര്യങ്ങൾ സുഗതമായി മുന്നോട്ടു പോകുകയുള്ളൂ. ബിന്ദുവിന്‍റെ വീട്ടിൽ നിന്നും തിരികെ വന്ന മീനുവിന്‍റെ ചോദ്യങ്ങൾ  അയാളെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും തട്ടി ഉണർത്തി. 

മാറുനാട്ടിലാണെങ്കിലും എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്താൽ മാത്രമേ ജീവിച്ചു  പോകുവാൻ  കഴിയുകയുള്ളു എന്ന യാഥാർഥ്യം പറയാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മീനു അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി.

ഈ അത്ഭുത ലോകത്ത് ഇനിയും തട്ടിപ്പുകൾ അരങ്ങേറിയേക്കാം... നമ്മുടെ കരുതൽ അതിനൊരു തടയണയായി മാറട്ടെ.

ശുഭം

രഞ്ജിത്ത് മാത്യു

ബന്ധങ്ങൾ (നോവൽ - 55)

Metrom Australia Jan. 14, 2022

ഒരു പകൽ മുഴുവൻ  ആ പൊന്തക്കാട്ടിൽ കഴിച്ചു കൂട്ടിയതിന്റെ  കഷ്ടപ്പാട് നാരായണൻ ആചാരിയുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും വായിച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. മുഖത്തും, ശരീരത്ത്   അങ്ങിങായി കൊതുക്  കുത്തി വിങ്ങിയ പാടുകൾ  അയാൾക്ക് ഒരു വസൂരി  രോഗിയുടെ മട്ടും ഭാവവും  സമ്മാനിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.

ഒരു ദീർഘ  നിശ്വാസം  വിട്ട്  നിവർന്നു നിന്നിട്ടു ചുറ്റും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട്  നിരീക്ഷണം  നടത്തി.   അടുത്തെങ്ങും  ഒരു മനുഷ്യരും  ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയിട്ട് അവിടെ കിടന്ന  ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ കൂടെടുത്ത്  മുഖം  പാതി  മറച്ചു  വീട്  ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.


റോഡിലൂടെ പാഞ്ഞുപോകുന്ന വണ്ടികളുടെ വെട്ടം മുഖത്ത് പതിയാതെ ഇരിക്കുവാൻ അയാൾ പ്രത്യേകം  ശ്രദ്ധിച്ചു. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ  ഒരു ഭ്രാന്തൻ നടന്നു പോകുകയാണെന്ന് തോന്നാത്തക്ക വിധത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് തല  കുലുക്കുകയും, എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പിറുപിറുക്കുന്നതുപോലെ നാട്യം കാട്ടുവാനും അയാൾ മടിച്ചില്ല.


കുരുടൻ മുക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് നേരിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. വീട്ടിലേക്ക് ഇനി വെറും മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ കൂടി മാത്രമേ ഉള്ളൂ. വിജനമായ നടപ്പാതയിൽ ആരും കാണുകയില്ലെന്നുള്ള ഉത്തമ വിശ്വാസമായിരുന്നു ആ ആശ്വാസത്തിനു കാരണം.


അളിയാ..... തൊട്ടു പിന്നിൽ നിന്നും മുഴങ്ങിയ ഉച്ചത്തിലുള്ള ആ ശബ്ദം  അയാളുടെ ചിന്തകളെ എങ്ങോട്ടോ പറത്തി വിട്ടു. അർദ്ധ നഗ്നനാണെന്ന സത്യം  മുന്നിൽ യഥാർഥ്യം പോലെ ഫണം  വിടർത്തി നിന്നാടിയപ്പോൾ അയാൾ ഒരു മരത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു.


അളിയോ ...പിന്നെയും ആ വിളി...


 എഴുത്ത്പുഴ ഷാപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ  ആരൊക്കെയോ ആണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. ശ്വാസം പോലും അയാൾ ആ മരത്തിന്റെ  മറപറ്റി അവിടെ തന്നെ നിന്നു.


എടാ അത് വല്ല  യക്ഷിയോ, പ്രേതമോ  ഒക്കെ ആയിരിക്കും.. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ കൂടി നടന്നു പോയ അയാൾ എങ്ങനെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷനാകും.. കൂട്ടത്തിൽ ഒരുവന്റെ സംശയം എല്ലാ കുടിയന്മാരും  ഏറ്റു പിടിച്ചു..


പണ്ടേ ഇവിടെയൊക്കെ ആത്മാക്കൾ  കറങ്ങി  നടക്കുന്നതായി  പലരും  പറയുന്നത്  കേട്ടിട്ടുണ്ട്..  ഇപ്പോൾ എന്തായാലും  അതു  ശരിയാണെന്ന്  ബോധ്യമായി. അവർ  അതു  പറഞ്ഞു  കൊണ്ട്  മുന്നോട്ടു   നടക്കുകയും  ചുറ്റും ടോർച്ചു കൊണ്ട് ഇരുട്ടിനെ ഉഴിഞ്ഞു മാറ്റുവാൻ പ്രകാശം  മിന്നിക്കുകയും ചെയ്തു.


പിന്നെയും കുറെ നേരം  കഴിഞ്ഞാണ്  നാരായണൻ ആചാരി മരത്തിന്റ  മറയിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയത്. എന്തൊരു ഗതികേടാണ്  ഇത്... ഈശ്വരാ....


ഗതികേടിന്റെ  പരമകോടിയിൽ  എത്തുമ്പോൾ ഈശ്വരനെ  മുറുക്കെ പിടിക്കുകയും,  കെട്ടിപുണരുകയും  ചെയ്യുന്നത് അയാളുടെ  ഒരു വിനോദമായിരുന്നു.  അന്നും ആ പതിവ്  അയാൾ  തെറ്റിച്ചില്ല.


ഒക്കെ വിധി... അവസാനം  അയാൾ  സ്വയം  ആശ്വാസം  കണ്ടെത്തുകയും മുന്നോട്ടു ധൃതിയിൽ  നടക്കുകയും  ചെയ്തു.  നേരം  വെളുക്കുവാൻ അധികം  സമയം  ഇല്ല.. നാരായണൻ ആചാരി  വീട്ടിൽ കയറുവാനുള്ള  തന്ത്രപ്പാടിലായിരുന്നു.


ആരോ വീടിന്റെ പുറകിൽ  നിൽക്കുന്നതായും, ,  വാഴകൾക്ക്  ഇടയിലൂടെ  പതുങ്ങി  നടക്കുന്നതായും തോന്നിയപ്പോൾ   കമലക്ഷി ആദ്യമൊന്നു പേടിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.  എങ്കിലും ധൈര്യം  വിടാതെ  കയ്യിൽ ഒരു വടിയും  പിടിച്ചു അടുക്കളയിൽ  തന്നെ നിന്നു.

ഭർത്താവ്  ഇല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞു മോഷ്ടിക്കുവാൻ കയറിയ  ആരെങ്കിലും ആവും.. ആളെ കൂട്ടുക തന്നേയുള്ളു പോംവഴി.. അങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് അവർ  തൊട്ടടുത്തു തന്നെ താമസിക്കുന്ന  സഹോദരന്റെ  മകൻ  രഞ്ജുവിനു  ഫോൺ ചെയ്തു  ചുരുക്കമായി  കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു.


ഒന്നും വിഷമിക്കേണ്ട കേട്ടോ... ഒരു കള്ളനെ  ആദ്യമായി  പിടിക്കുവാൻ പോകുന്നതിന്റെ  ആവേശം  രഞ്ജുവിന്റെ  സംസാരത്തിൽ പ്രകടവുമായിരുന്നു.


അകത്തു നടന്ന ഈ  കലാപരിപാടികൾ  ഒന്നും  അറിയാതെ  നാരായണൻ ആചാരി   പണി  ആയുധങ്ങൾ  വയ്ക്കുന്ന ചെറിയ  മുറിയിലേക്ക് ഓടി കയറി.


അവ്യക്തമായ  ആ കാഴ്ച  കമലക്ഷിയെ  പ്രകോപിത  ആക്കുകയും ,  അവർ  ഉച്ചത്തിൽ  കള്ളൻ  എന്ന് വിളിച്ചു കൂവുകയും ചെയ്തു.


നാട്ടുകാരിൽ കുറെയേറെ പേർ കള്ളനെ  പിടിക്കുവാനായി വീട് വളയുകയും , അതിൽ  ഒരു മാന്യൻ പുറത്തു ഇറങ്ങിയാൽ ഉടനെ തന്നെ അടിക്കുവാനായി വടിയുമായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയും ചെയ്തു.


രക്ഷയില്ലെന്നു മനസ്സിലായ  നാരായണൻ ആചാരി  സ്വന്തം നഗ്നത ഗൗനിക്കാതെ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു ചാടുകയും, നാട്ടുകാരെ കള്ളനല്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും  ചെയ്തു.


ശോ... ഇളയപ്പൻ  ആയിരുന്നോ.. കള്ളനെ  പിടിക്കുവാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ വിഷമം  രഞ്ജുവിന്റെ സംസാരത്തിൽ  പ്രകടമായിരുന്നു.

എന്തിയേ കൊണ്ടുപോയ വാച്ചും  മൊബൈലും ഒക്കെ... കമലക്ഷി  കലിപ്പിൽ ഭർത്താവിനോട്  ചൂടായി.. ഇങ്ങനെ പോയാൽ  അടുത്ത വർഷം  മോളെ നഴ്സിങ്ങിന് വിടാൻ  പറ്റും കേട്ടോ...


നിരാശരായ ആൾക്കൂട്ടം എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് നടന്നു  മറയുന്നത്  വരെ  കമലാക്ഷി വീടിന്റെ മുൻവശത്തു തന്നെ നിന്നു. ഭാര്യയുടെ ശകാരം  പേടിച്ച് നാരായണൻ  ആചാരി  അപ്പോൾ തന്നെ കുളിക്കുവാനുള്ള സോപ്പും,  തോർത്തുമായി  വീടിന്റെ കുറെ താഴെയായി  ഒഴുകുന്ന  പുഴ  ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.


നടക്കുന്നതിന്റ  ഇടയിൽ അയാൾ ഉമ്മച്ചനെ  കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.  പിറ്റേന്ന് അവിടം  വരെ  പോകണമെന്ന് മനസ്സിൽ നിരൂപിക്കുകയും, കുറ്റബോധം  കൊണ്ട് തല  താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.


*****


അതേ  സമയം  ഉമ്മച്ചന്റെ വീട്ടിൽ അമ്പിളി തിരിച്ചു കുവൈറ്റിലേക്ക് പോകുവാനുള്ള  ഒരുക്കത്തിൽ  ആയിരുന്നു.. ഭാര്യ ജോലിക്ക് പോകുന്നതിന് ഉമ്മച്ചന് സന്തോഷം  മാത്രമേ  ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..

 

(തുടരും )

രഞ്ജിത്ത് മാത്യു

 

കവർ ചിത്രം: ബിനോയ് തോമസ് 

ബന്ധങ്ങൾ (നോവൽ - 54)

Dec. 6, 2021

ഉമ്മച്ചന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും തിരികെ  സ്വന്തം  വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ  നാരായണൻ ആചാരി  ബീവറേജിസിൽ  കയറുവാൻ മറന്നില്ല.  രണ്ട് ജവാൻ  റം  വാങ്ങുകയും  അതു പണിസഞ്ചിക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.


വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ ഉടനെ  തന്നെ  ഭാര്യ  പങ്കജത്തിൽ  നിന്നും രക്ഷപെടുവാൻ  ആ  ഒറ്റ മാർഗ്ഗമേ അയാൾക്ക് മുൻപിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും കുറച്ചു പൈസായും  എടുത്ത് അയാൾ  പണി സഞ്ചിയിൽ ഇട്ടു. വൈകിട്ട് ഉമ്മച്ചന്റെ കൂടെ  പോകുമ്പോൾ ഒരു കരുതൽ  പോലെയായിരുന്ന അയാൾ ആ പൈസാ സൂക്ഷിച്ചത്.


വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടനെ തന്നെ നാരായണൻ  ആചാരി  പണി  സഞ്ചി ഭദ്രമായി  കട്ടിലിന്റെ അടിയിലേക്ക് തിരികി കയറ്റി  വെച്ചു.. കയ്യിലിരുന്ന കുറച്ചു പൈസാ  ഭാര്യ  പങ്കജത്തെ ഏല്പിച്ചു.  വൈകിട്ട് ഉമ്മൻ  സാറിന്റെ കൂടെ  അവരുടെ  തറവാട് വീട്  വരെയൊന്നു പോകുകയാ.  രമ്യയെ  നേഴ്സിഗിന് പഠിപ്പിക്കുവാൻ ഉള്ള കാശ് എങ്ങനെ എങ്കിലും അയാളുടെ  വീടുപണി  കഴിയുമ്പോൾ  മിച്ചം പിടിക്കണം.


നിങ്ങളുടെ ഈ ഒടുക്കത്തെ  കുടിയൊന്നു നിർത്തിയാൽ എല്ലാം ശരിയാകും.  പങ്കജം  കലിയൊടുങ്ങാതെ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.  നിങ്ങളുടെ അനിയൻ  തങ്കപ്പൻ ആചാരി  കിട്ടുന്ന പണം  നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ  നല്ലൊരു വീട് വെച്ചു.  ആ വീട്ടിലേക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ മുഴുവൻ  പണിത്  കൂട്ടി.  ഇവിടെ ഉള്ള വീട്  മഴ പെയ്താൽ ചോർന്നൊലിക്കും.

എന്റെ വിധി... സരസന്റെ  കല്യാണലോചന    വന്നപ്പോൾ അതിനങ്ങു സമ്മതിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഈ കഷ്ടപ്പാടൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

അതെങ്ങനെയാ  വിനാശ കാലേ  വിപരീത  ബുദ്ധിയെന്നല്ലേ പഴമക്കാർ  പറയുന്നത്. നാരായണൻ  ആചാരി മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ  കട്ടിലിൽ കയറി  കിടന്നു.


സന്ധ്യക്ക് സാറിന്റെ ഒപ്പം പോകാനുള്ളതാ... ഒന്ന് വിളിച്ചേക്കണേ... ഭാര്യയോട് അപേക്ഷ  സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ  ഉറങ്ങുവാണോ കിടന്നു.

എന്റെ ഈശ്വരാ.... പങ്കജം  തലയിൽ  കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

വൈകിട്ട് ഉമ്മച്ചന്റെ കൂടെ  പോകുവാനായി  ഇറങ്ങിയപ്പോൾ  പങ്കജം  ഭർത്താവിനോടായി ചെറിയൊരു  ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ നടത്തുവാൻ മറന്നില്ല.

അതേ... കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന വാച്ച്  തിരികെ  കൊണ്ടുവരുവാൻ  മറക്കേണ്ട  ... തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള  പോലീസുകാരൻ അളിയൻ  കഴിഞ്ഞ  തവണ  വന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് തന്നതാ...

***


ഉമ്മച്ചനും,  നാരായണൻ  ആചാരിയും   സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് ബസിൽ  ആയിരുന്നു യാത്ര  ചെയ്തിരുന്നത്.  യാത്രയ്ക്കിടയിൽ  ഉമ്മച്ചൻ താഴത്ത് വടക്ക് തറവാട്ടിൽ  നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളെ  പറ്റി വർണ്ണിക്കുവാൻ മറന്നില്ല.  മൂന്നാൾ ആ  മരത്തിന്  വട്ടം   പിടിച്ചാൽ  പോലും കൂട്ടിമുട്ടില്ല. അങ്ങനത്തെ  എത്ര മരങ്ങളാ  ഞങ്ങളുടെ  പറമ്പിൽ  നിൽക്കുന്നതെന്ന് അറിയാമോ?..

നാരായണൻ ആചാരി   അതു കേട്ട് അതിശയം  ഭാവിക്കുകയും, ഉമ്മച്ചനെ  പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുകയും  ചെയ്തു.


സാർ ഭാഗ്യം ചെയ്തവനാ.... ഇത്രയും  പണം  ഉള്ള വീട്ടിൽ തന്നെ ജനിക്കുകയും, നല്ല  ഒന്നാന്തരം  കേന്ദ്ര സർക്കാർ  ജോലി നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തല്ലോ... അതിനൊക്കെ അപ്പൂപ്പന്മാർ പുണ്യം ചെയ്യുക തന്നെ വേണം.


ഉമ്മച്ചന്റെ തല കനം  ലേശം വർധിച്ചു...സീറ്റിൽ ഒന്ന് ഞെരിഞ്ഞു വലിഞ്ഞു ഇരുന്നിട്ട് ചുറ്റും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. എല്ലാവരും പാതി മയക്കത്തിൽ  ആയി  തുടങ്ങിയിരുന്നു.


കാപ്പി കുടിക്കേണ്ടിയവർക്ക് ഇറങ്ങി കാപ്പി കുടിക്കാം. കണ്ടക്ടറുടെ ശബ്ദം  ഉച്ചത്തിൽ  മുഴങ്ങിയപ്പോൾ  നാരായണൻ  ആചാരി  എഴുനേറ്റു. സാർ ഇവിടെ ഇരിക്കുകയായിരിക്കുമല്ലോ.. ഞാൻ ഇത്തിരി വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് വരാം...

ഉടനെ ഇങ്ങു വന്നേക്കണം കേട്ടോ... ഉമ്മച്ചൻ ആചാരിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. 


ഹോട്ടലിലെ ടോയ്ലറ്റിൽ കയറിയ  ഉടനെ തന്നെ നാരായണൻ ആചാരി  സഞ്ചിയിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്ത കുപ്പി വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി.  


വണ്ടി വിടുകയാ... ആരെങ്കിലും ഇനി കയറുവാൻ ഉണ്ടോ?...


കണ്ടക്ടർ ലേശം  സൗമ്യമായി  എല്ലാരോടുമായി  ചോദിച്ചു.


ഉണ്ടല്ലോ സാറെ.... എന്റെ കൂടെ വന്ന  ഒരാൾ കയറുവാൻ  ഉണ്ട്.. എന്നാൽ വേഗം  വിളിക്ക്...


ഉമ്മച്ചൻ  വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. ഏറെ നേരത്തെ  അന്വേക്ഷണത്തിന്  ശേഷമാണ്  നാരായണൻ  ആചാരിയെ  കണ്ടെത്തിയത്.


താൻ  വരുന്നില്ലേ?.. വണ്ടി ഇപ്പോൾ പോകും..


ഏതു  വണ്ടി... ഞാൻ  എങ്ങോട്ടും ഇല്ല.. ഇവിടെ എനിക്ക് പരമസുഖമാണ്.. ഉമ്മച്ചൻ  ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.. ഓടയിൽ  നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വെള്ളം ആചാരി  കിടക്കുന്നിടത്ത് നിന്നും ഏതാനും  വാരെ  അകലെകൂടി  ഒഴുകികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  ദുർഗന്ധം  വമിക്കുന്ന കാറ്റ് നാസികങ്ങളെ  തഴുകി  കടന്നു  പോയപ്പോൾ ഉമ്മച്ചന് ഓക്കാനം വന്നു.

അവിടെ നിന്നാൽ അത്ര പന്തിയല്ലെന്നു തോന്നിയതിനാൽ  ഉടനെ തന്നെ ഉമ്മച്ചൻ  കോഴിക്കോട്ടേക്ക് തിരികെ  മടങ്ങി.

ലേശം   തലയ്ക്ക് വെളിവ് വെച്ചപ്പോൾ ആശാരി കിടന്നിടത്ത് നിന്നും എഴുനേറ്റു. സമയം  നോക്കാനായി കയ്യിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കയ്യിൽ  വാച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൈകൾ അരയിലേക്ക് മെല്ലെ നീട്ടിയ  അയാൾ  ഞെട്ടിപ്പോയി..

ഉടുമുണ്ട് വരെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സാമൂഹിക ദ്രോഹികൾ.. വാച്ച്  എടുത്തത് കൂടാതെ  ഉടുമുണ്ടും അഴിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു.

അർദ്ധ ബോധവസ്ഥയിൽ  അയാളുടെ  മനസ്സ്  കാലുഷിതമായി.

എങ്ങനെ തിരികെ  വീട്ടിൽ  എത്തും.. അഞ്ചാറു  കിലോമീറ്റർ എങ്കിലും ദൂരം  ഉണ്ടാകും വീട്ടിലേക്ക്. അടുത്ത് കണ്ട  ഒരു പൊന്തകാട്ടിലേക്ക് അയാൾ  ഓടി  കയറി. എവിടെ നിന്നോ ഒരു നായ് ഉച്ചത്തിൽ  കുരയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം  അയാളിൽ  ഭീതിയുടെ  വിത്തുകൾ വരി  വിതറി.

 

തുടരും 

 

രഞ്ജിത്ത് മാത്യു 

കവർ ചിത്രം: ബിനോയ് തോമസ് 

ബന്ധങ്ങൾ (നോവൽ - 53)

Nov. 4, 2021

ബേബിച്ചന്റെ ആ വരവ് അപ്രതീക്ഷിതം ആയിരുന്നതിനാൽ  ഏലമ്മച്ചി ലേശം  പരിഭ്രമിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.  വീട് പണി  നടക്കുന്നിടത്ത്  ചെന്നു കഴിഞ്ഞാൽ  പിന്നീട്  സന്ധ്യ ആകുന്നിടം  വരെ  അവിടെ താങ്ങുകയാണ്  ബേബിച്ചന്റെ പതിവ്.  ബേബിച്ചന്റെ മക്കളെ  കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് കേട്ടു കാണുമോയെന്ന ആധി  ഏലമ്മച്ചിയെ കാർന്നു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
എന്താടാ  ബേബിയേ... ഈപ്പച്ചൻ മകനെ നോക്കി ലേശം കടുപ്പിച്ചു തന്നെയാണ് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്..


അപ്പന്റെ യാത്രയൊക്കെ എങ്ങനെയിരുന്നുവെന്ന് അറിയുവാനാണ്  ഞാൻ  ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. മത്തച്ചൻ  തിരികെ  പോകുന്നത് കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും, ഇപ്പോഴാണ്  ഇങ്ങോട്ടൊന്നു കയറി  വരാൻ  സമയം  കിട്ടിയത്.

അവിടുത്തെ വീട്  പണി  തുടങ്ങിയോ? ജെസ്സിയുടെ വീട്  പണിയും ഈ  കൂടെ  തന്നെ  പെട്ടെന്ന് തന്നെ തീർക്കുമായിരിക്കുമല്ലോ?.


ബേബിച്ഛന്റെ സംസാരം  ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത വിധത്തിൽ  ഈപ്പച്ചൻ മെല്ലെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു..


ഉമ്മച്ചന്റെ വീട്  പണി  പെട്ടെന്ന് തന്നെ  തീർക്കണം  എന്നാണ് അവന്റെയും അവളുടെയും  ആഗ്രഹം.... അവർ രണ്ട് പേരും നല്ലത് പോലെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കൂടാതെ അമ്പിളിയുടെ വീട്ടുകാരും  കൈ  അയച്ചു സഹായിക്കുന്നത്  കൊണ്ട് വീട്  പണി  ഉടനെ തന്നെ തീരുമെന്നാണ്  കരുതുന്നത്..


ആട്ടെ... നിന്റെ വീട്  പണി എന്തായി.. മക്കളെ എല്ലാവരേയും സഹായിക്കണമെന്ന്  എന്റെ മനസ്സിൽ  ഉണ്ടെങ്കിലും,  ഇവിടുത്തെ ചിലവുകൾ   കഴിഞ്ഞിട്ട് ആരെയും  സഹായിക്കാൻ  കഴിയാറില്ല.


ഈപ്പച്ചൻ  നിസഹായസ്ഥ വെളുപ്പെടുത്തുന്നത് പോലെ കൈ മലർത്തി ബേബിച്ചന് നേരെ തിരിഞ്ഞു..

വീടുപണിയെ പറ്റിയൊന്നും വിശദമായി പറയാതെ  ബേബിച്ചൻ കാര്യഗൗരവമുള്ള  വിഷയം  അപ്പനോട് അവതരിപ്പിച്ചു.


രണ്ട് ആഴ്ച  കഴിയുമ്പോൾ  ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ മാറാൻ ഇരിക്കുകയാണ്. വീടിന്റെ കൂദാശയ്ക്ക് എങ്കിലും അപ്പൻ ഇവിടെ കാണണമെന്ന് കരുതിയാണ് ഈ  വിവരം   നേരത്തേ തന്നെ   പറയുന്നത്.


ആട്ടെ... അപ്പോൾ  നോക്കാം... ഈപ്പച്ചൻ  ഉദാസീന  മട്ടിൽ  പറഞ്ഞിട്ട് ചാവാടിയിലേക്ക് നടന്നു.

നീ  വീട്  പണി  പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുൻപ്  തന്നെയങ്ങു കയറി  താമസിക്കുവാൻ  തീരുമാനിച്ചോ?. അതു  വരെ മൗനമായി  നിന്നതിന്  ശേഷം   ഏലാമ്മച്ചി  സംശയ ദൂരീകരിക്കുവാനായി  ബേബിച്ചനോട്  ചോദിച്ചു.


പണി  പൂർത്തീകരിച്ചിട്ടു കയറി താമസിക്കുവാൻ  പറ്റുന്ന സാഹചര്യമല്ല  ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്.  അന്നമ്മയ്ക്കും എത്രയും  പെട്ടെന്നു തന്നെ പുതിയ  വീട്ടിലേക്ക് മാറണമെന്നാണ്  ആഗ്രഹം.


ബാക്കി പണികൾ  വീട്ടിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ട് സാവകാശം  നടത്തുകയും ചെയ്യാം.  ഏലമ്മച്ചി  മറുപടിയൊന്നും  പറയാതെ  അടുക്കളയിലേക്ക് ഉൾവലിഞ്ഞു.


ബേബിച്ചൻ മെല്ലെ വീട്  പണി  നടക്കുന്നിടത്തക്ക്‌ ഇറങ്ങി നടന്നു.

*******


രണ്ട് ദിവസം  കഴിഞ്ഞിട്ട്   ഉമ്മച്ചൻ  തടി  മുറിക്കുന്നതിന്റെ അളവ് എടുക്കുവാനും, സ്വന്തം പ്രതാപം കാട്ടുവാനുമായി   നാരായണൻ  ആചാരിയെ താഴത്തു   വടക്ക് തറവാട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

 ഉമ്മച്ചന്റെ ക്ഷണം  കിട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ നാരായണൻ   ആചാരിയ്ക്ക് സന്തോഷം  അടക്കുവാൻ  ആയില്ല.


ഇങ്ങനെയൊരു ചോദ്യം  കേൾക്കുവാൻ മനസ്സ് പലപ്പോഴും  വിങ്ങി  നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സാറെ... ഇപ്പോഴെങ്കിലും  സാറിനു  എന്നെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക്   വിളിക്കുവാൻ തോന്നിയല്ലോ...


ഇന്ന് തന്നെ രാത്രി നമ്മൾക്ക്  പോയേക്കാം.. സാറെ..   നാളെ രാവിലെ അവിടെ എത്തുകയും ചെയ്യാമല്ലോ..


പോകുന്ന വഴിയിൽ  എവിടെ നിന്നെങ്കിലും മദ്യപിക്കണമെന്നുള്ള ചിന്ത മനസ്സിനെ തൊട്ടു ഉണർത്തിയപ്പോൾ 
നാരായണൻ  ആചാരി പോക്കറ്റിലേക്ക് വിരലുകൾ  നീട്ടി. 

ശൂന്യമായ  പോക്കറ്റ് നിസഹായവസ്ഥയുടെ സമ്മാനിച്ചപ്പോൾ  നാരായണൻ ആചാരി  ഉമ്മച്ചന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. 


സാറെ... ഒരു ആയിരം  രൂപാ  കടം  തരുമോ?.. പറ്റു ബുക്കിൽ കുറിച്ച് വെച്ചിട്ട്  പണി തുടങ്ങുമ്പോൾ  അതു കുറച്ചു ബാക്കി തുക തന്നാൽ  മതി..


ഉമ്മച്ചൻ  വീടിനുള്ളിൽ നിന്നു ആയിരം  രൂപായെടുത്ത്  ആചാരിയ്ക്ക് കൊടുത്തിട്ട് താക്കീത് പോലെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ നടത്തി..


സന്ധ്യക്ക്‌ തന്നെ ഇങ്ങു വന്നേക്കണം... വൈകിട്ട്  ഫാസ്റ്റ്  പാസഞ്ചർ  ബസിൽ  പോയാൽ  നമ്മൾക്ക് വെളുപ്പിനെ തന്നെ വീട്ടിൽ ചെല്ലാം.

ഒരു ചെറിയ  മൂളിപ്പാട്ടും പാടി  നാരായണൻ  ആചാരി  അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മെല്ലെ നടന്നു..


തുടരും


രഞ്ജിത്ത് മാത്യു 

കവർ ചിത്രം: ബിനോയ് തോമസ്